محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 121

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

كنند ، و بر يكديگر معجزات بندند ، ومردمان‌را گمراه سازند ، واكثر اين فرقه كلاهها ولباسهاى نا متعارف وضع كرده‌اند ومريدان را به آن متلبّس ساخته‌اند . و بعضى از ايشان گويند كه : قبول داريم كه غنا حرام است امّا از خوانندگيها هر چه به ضرب در نيابد غنا نيست هر چند كه با ترجيع باشد ، وفضايح وقبايح اين طايفه بىحد وبىپايان است ، و ذكر زياده از اين سبب ملال خاطر دوستان مىگردد « 1 » . فرقهء بيست و يكم زرّاقيه‌اند كه ايشان را « خُدّاعيه » نيز گويند ، و اين جماعت فرقه‌اى باشند خسيس ودون ، كه از براى پر كردن شكم ، وتحصيل دنيا ، درفريب دادن خلق خدادر آيند ، واكثر ايشان وضع‌هاى شيّادانه وفريبنده سازند ، وجمعى از ايشان وضع‌هاى ملحدانه اختيار كنند ، وكلاه‌هاى نمد - كه پيران گمراه ايشان اختراع كرده‌اند - بر سر نهند بىشال ودستار ، وبعضىشال عسلى يادستارى بردور آن‌نمد پيچند و سر آن كلاه‌را ازميان بيرون‌آورند ، چنان كه زىّاكثرسنّيان وملحدان است ، و بعضى بيشتر لباس را عسلى كنند ؛ چنان كه زىّ مجوس است ، و بعضى كه به سبب غرور در ميان مردمان ؛ خود آن

--> ( 1 ) - حديقة الشيعة : 589 - 590 .